Przejdź do głównej treści Przejdź do wyszukiwarki

Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Pieńsku Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Pieńsku

Gminny program przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie w gminie Pieńsk na lata 2017-2021

Czcionka:

WPROWADZENIE

 

Przemoc w rodzinie, inaczej zwana przemocą domową, to nie tylko przemoc fizyczna, lecz także psychiczna, seksualna lub ekonomiczna. Wbrew stereotypom ma ona miejsce nie tylko w rodzinach tzw. marginesu społecznego, lecz także w dobrze sytuowanych, uważanych za „ normalne” i występuje we wszystkich grupach społecznych. Przemoc w rodzinie nie jest zachowaniem incydentalnym i zwykle powtarza się według określonego schematu. W cyklu przemocy wyróżnić można: fazę narastania napięcia, w której zaczyna pojawiać się agresja, fazę ostrej przemocy, w której następuje wybuch agresji, oraz fazę miodowego miesiąca, kiedy sprawca przeprasza i obiecuje poprawę. Najczęściej w fazie ostrej przemocy lub zaraz po niej ofiary poszukują pomocy, wzywając Policję lub uciekając do schronisk. Natomiast w następnej fazie wycofują się z z kontaktu z osobami udzielającymi pomocy, mając pozorne poczucie odzyskiwania kontroli nad sytuacją. To „wycofanie”, podobnie jak fakt dalszego pozostawania w związku ze sprawcą, może wydawać się niezrozumiałe. Specjaliści, tłumacząc takie zachowanie ofiar, najczęściej odwołują się do syndromu wyuczonej bezradności lub do syndromu stresu pourazowego. Syndrom wyuczonej bezradności w przypadku ofiar przemocy oznacza poddanie się i rezygnację z aktywności, które ofiara podejmowała w celu poprawy sytuacji, a które okazały się nieskuteczne. Ofiara nabiera wówczas przekonania, że nie może nic zrobić, aby zapewnić sobie bezpieczeństwo, rezygnuje więc z kolejnych prób zmiany sytuacji. Przy czym ofiary, wbrew dość powszechnemu stereotypowi, podejmują jednak wiele działań w celu poprawy swojej sytuacji. Po pierwsze, podejmują działania adresowane do sprawcy, np. podejmują rozmowę, unikają ataku poprzez wyjście z domu, ukrywają się i uciekają już w trakcie ataku. Po drugie, podejmują działania polegające na poszukiwaniu pomocy na zewnątrz, rozmawiając na temat doznawanej przemocy z krewnymi, znajomymi, sąsiadami, kontaktując się z Policją i organami udzielającymi pomocy ofiarom przemocy. Najbardziej zaś drastyczną reakcją ofiary jest odwzajemnienie przemocy i zabicie sprawcy, po wielu latach stosowanej przez niego przemocy. Sytuacje ofiary często porównuje się także do sytuacji zamachów terrorystycznych, przy czym ofiara przemocy w rodzinie pozostaje w stanie zagrożenia życia zazwyczaj przez dłuższy czas, a sprawcą nie jest obcy terrorysta, lecz najbliższy jej człowiek. Analizując sytuację ofiary, należy wziąć pod uwagę, że zastraszona prze sprawcę ma ona jednak nadzieję na zmianę przez niego zachowania.

Ponadto często wstydzi się swojej sytuacji, jest zależna ekonomicznie od sprawcy lub zostaje z nim „ ze względu na dzieci”. Ofiary często uważają, że przemoc jest ich prywatnym problemem, a stereotyp ten może być podtrzymywany przez przedstawicieli szeroko rozumianych przedstawicieli organów państwa. Utwierdza to ofiary w przekonaniu o braku możliwości otrzymania wsparcia i ochrony. Co za tym idzie, kluczową rolę w przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie odrywa Policja. Podczas gdy zachowania i decyzje ofiar mogą wydawać się irracjonalne, sprawcy w sposób bardzo logiczny potrafią tłumaczyć swoje zachowanie, przy czym najczęściej przedstawiają je jako akt skutecznego ukarania ofiary, lub kwestionują swoja odpowiedzialność. Nie przyznają również, że ich zachowanie stanowi nie tylko atak agresji, lecz jest także mechanizmem sprawowania władzy i kontroli oraz narzędziem całkowitego podporządkowania ofiary woli sprawcy. Kobiety i dzieci, najczęściej padające ofiarami przemocy w rodzinie, ciągle bowiem jeszcze uznawane są za własność, zaś mężowie i rodzice – za osoby mogące dyscyplinować innych członków rodziny. Akceptacja dla hierarchicznej struktury społeczeństwa powoduje, że w ramach tej struktury funkcjonują osoby, które wierzą, że mają prawo stosować przemoc wobec pozostałych członków swojej rodziny.

 

FORMY PRZEMOCY:

 

Fizyczna - naruszanie nietykalności fizycznej.

 

Przemoc fizyczna jest intencjonalnym zachowaniem powodującym uszkodzenie ciała lub niosącym takie ryzyko, np.: popychanie, szarpanie, ciągnięcie, szturchanie, klepanie, klapsy, ciągnięcie za uszy, włosy, szczypanie,, kopanie, bicie ręką, pięścią, uderzenie w twarz - tzw. "policzek", przypalanie papierosem, duszenie, krępowanie ruchów, itp.;

 

Psychiczna - naruszenie godności osobistej.

 

Przemoc psychiczna zawiera przymus i groźby np.: obrażanie, wyzywanie, osądzanie, ocenianie, krytykowanie, straszenie, szantażowanie, grożenie, nieliczenie się z uczuciami, krzyczenie, oskarżanie, obwinianie, oczernianie, krzywdzenie zwierząt, czytanie osobistej korespondencji, ujawnianie tajemnic, sekretów, wyśmiewanie, lekceważenie, itp.; Przemoc psychiczna jest najczęstszą formą przemocy i jest trudna do udowodnienia.

 

Seksualna - naruszenie intymności.

 

Przemoc seksualna polega na zmuszaniu osoby do aktywności seksualnej wbrew jej woli, kontynuowaniu aktywności seksualnej, gdy osoba nie jest w pełni świadoma, bez pytania jej o zgodę lub gdy na skutek zaistniałych warunków obawia się odmówić. Przymus może polegać na bezpośrednim użyciu siły lub emocjonalnym szantażu. Np.: wymuszanie pożycia, obmacywanie, gwałt, zmuszanie do niechcianych praktyk seksualnych, nieliczenie się z życzeniami partnerki/partnera, komentowanie szczegółów anatomicznych, ocenianie sprawności seksualnej, wyglądu, itp.;

 

Ekonomiczna - naruszenie własności.

 

Przemoc ekonomiczna wiąże się celowym niszczeniem czyjejś własności, pozbawianiem środków lub stwarzaniem warunków, w których nie są zaspokajane niezbędne dla przeżycia potrzeby. Np.: niszczenie rzeczy, włamanie do zamkniętego osobistego pomieszczenia, kradzież, używanie rzeczy bez pozwolenia, zabieranie pieniędzy, przeglądanie dokumentów, korespondencji, dysponowanie czyjąś własnością, zaciąganie pożyczek "na wspólne konto", sprzedawanie osobistych lub wspólnych rzeczy bez uzgodnienia, zmuszanie do spłacania długów, itp.

 

Zaniedbanie - naruszenie obowiązku do opieki ze strony osób bliskich.

 

Jest formą przemocy ekonomicznej i oznacza np.: nie dawanie środków na utrzymanie, pozbawianie jedzenia, ubrania, schronienia, brak pomocy w chorobie, nie udzielenie pomocy, uniemożliwianie dostępu do miejsc zaspokojenia podstawowych potrzeb: mieszkania, kuchni, łazienki, łóżka, itp.;

 

 

 

 

SKUTKI PRZEMOCY:

 

Ofiary przemocy często borykają się z ostrymi i przewlekłymi problemami zdrowotnymi: neurologicznymi, kardiologicznymi, chirurgicznymi i gastrologicznymi.

 

Podstawowym bezpośrednim skutkiem zdrowotnym są różne uszkodzenia ciała – następstwa pobić. Najczęściej dochodzi do otarć i sińców na twarzy, głowie i tułowiu.

Wiele ofiar doznaje poważnych uszkodzeń głowy, co wiąże się z powikłaniami neurologicznymi (wstrząśnienie mózgu, krwiaki, pęknięcie podstawy czaszki, złamanie nosa, szczęki) oraz różnego rodzaju złamań kończyn górnych i dolnych.
 

 

Życie w stanie ciągłego napięcia i zagrożenia powoduje szereg zmian w fizjologii organizmu, wywołuje lub zaostrza przewlekłe choroby somatyczne. Najczęstsze schorzenia somatyczne to: choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, problemy kardiologiczne, zapalenie narządów miednicy, krwawienia z pochwy, zaburzenia miesiączkowania, infekcje pęcherza, różnego rodzaju choroby weneryczne (w tym także HIV/AIDS).
 
Najbardziej rozpowszechnione zaburzenia psychiczne związane z przemocą w rodzinie to depresja i zespół stresu pourazowego (PTSD). Ofiary przemocy często borykają się także z: zaburzeniami snu i odżywiania, myślami samobójczymi, napadami lęku panicznego, zaostrzeniem objawów psychotycznych, nadużywaniem alkoholu, narkotyków i różnego rodzaju innych środków psychoaktywnych.
 
Przemoc seksualna prowadzi do nasilenia objawów depresji i podejmowania prób samobójczych. Badania wskazują, że przemoc psychiczna jest dla zdrowia psychicznego tak samo szkodliwa jak przemoc fizyczna. W przypadku kobiet, które wielokrotnie doświadczały przemocy lub doświadczały więcej niż jednej formy przemocy, istnieje większe ryzyko występowania różnego rodzaju zaburzeń psychicznych.
 
Istniejące wcześniej problemy związane ze zdrowiem psychicznym mogą również zwiększać podatność na przemoc w rodzinie – kobiety, które borykają się z zaburzeniami psychicznymi, częściej są na nią narażone. Badacze podkreślają, że ofiary przemocy zmagają się z problemami zdrowotnymi nawet wiele lat po zakończeniu związku, w którym doświadczały przemocy.

 

Wojewoda Dolnośląski, powołując się na przeprowadzoną przez NIK kontrolę w 2015 roku w zakresie działań samorządu gminnego na rzecz pomocy osobom dotkniętym przemocą w rodzinie zalecił pismem z dnia 12 października 2016 roku, aby w Programie opracować diagnozę zjawiska przemocy na terenie gminy poprzez ustalenie odsetka populacji zagrożonej przemocą.

 

W Programie prezentowane są dane tabelaryczne z zakresu analizowanych problemów oraz dane zebrane z anonimowych ankiet wypełnianych przez mieszkańców gminy. Ankiety były rozprowadzone w gminie i trafiały m.in. do klientów Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Pieńsku, interesantów w Urzędzie Miasta i Gminy Pieńsk, pracowników placówek oświatowych, rożnych instytucji; aby zwiększyć ich dostępność – zostały umieszczone także na stronie internetowej urzędu miasta i gminy. Ankiety były również rozprowadzone w szkołach na terenie miasta i gminy Pieńsk, gdzie dzięki uprzejmości pedagogów i wychowawców uczniowie mogli je wypełnić.

 

Przeanalizowano łącznie 527 ankiet w tym 310 ankiet wypełnionych przez uczniów klas IV-VI Szkoły Podstawowej w Dłużynie Dolnej, Szkoły Podstawowej w Pieńsku oraz klas I-III Gimnazjum w Pieńsku.

 

W związku z tym, że ankiety były anonimowe trudno o stwierdzenie, że są w 100% rzetelne i że ankietowani odpowiadali zgodnie z prawdą. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że w ankietach mogą być zawarte dane nieadekwatne do stanu faktycznego. Znaczy to mniej więcej, że ankietowani mogli zataić prawdziwe odpowiedzi. Jednak istotą przeprowadzania wszelkich ankiet tego typu jest przyjęcie ich wyników do wiadomości i w oparciu o pozyskaną wiedzę z nich płynącą podjęcie stosownych działań.

 

II. PODSTAWY PRAWNE PROGRAMU PRZECIWDZIAŁANIA PRZEMOCY W RODZINIE

 

Program będzie realizowany w oparciu o następujące akty prawne:

 

-Ustawa z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi

-Ustawa z dnia 6 czerwca 1997r. - Kodeks postępowania karnego

-Ustawa z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej

-Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

-Uchwała Nr XII/47/2015 Rady Miejskiej w Pieńsku z dnia 30 listopada 2015 w sprawie przyjęcia 3 – letniego Gminnego Programu Wspierania Rodziny na lata 2016 – 2018

-Uchwała Nr XXIII/112/2016 Rady Miejskiej w Pieńsku z dnia 29 grudnia 2016 r. w sprawie zatwierdzenia Gminnego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oraz Przeciwdziałania Narkomanii na rok 2017

-Uchwała Nr XIII/57/2015 Rady Miejskiej w Pieńsku z dnia 28 grudnia 2015 r. w sprawie wprowadzenia zmian dot. Uchwały Nr XII/48/2015 z dnia 30 listopada 2015 r. w sprawie uchwalenia Gminnej Strategii Rozwiązywania Problemów Społecznych i Przeciwdziałania Wykluczeniu Społecznemu dla Miasta i Gminy Pieńsk na lata 2016 -2021.

 

ANKIETA - WZÓR ANKIETY

 

Prosimy o zaznaczenie tylko jednej z możliwych odpowiedzi. Dzięki ankiecie chcemy ustalić odsetek osób zagrożonych przemocą na terenie gminy Pieńsk. Ankieta jest anonimowa.

Podkreśl K jeśli jesteś kobietą, M jeśli jesteś mężczyzną

 

K M

 

 

1. Czy kiedykolwiek doświadczyłeś/doświadczyłaś przemocy

 

a) fizycznej (m.in. popychanie, policzkowanie, uderzenie, duszenie, kopanie, szarpanie)

 

  • TAK

  • NIE

 

b) psychicznej (m.in. izolacja, wyzwiska, ośmieszanie, groźby, kontrolowanie, krytykowanie poniżanie)

 

  • TAK

  • NIE

 

c) ekonomicznej (m.in. niezaspokajanie podstawowych, materialnych potrzeb rodziny, ograniczenie dostępu do pieniędzy, zmuszanie do proszenia się o „każdy grosz”)

 

  • TAK

  • NIE

 

d) seksualnej (m.in. wymuszanie pożycia seksualnego, zmuszanie do oglądania materiałów pornograficznych, naruszenie intymności)

 

  • TAK

  • NIE

 

e) zaniedbanie (naruszenie obowiązku do opieki ze strony osób bliskich).

  • TAK

  • NIE

 

2. Czy kiedykolwiek czułeś/ czułaś się zagrożony w/w formami przemocy

 

  • TAK

  • NIE

 

 

*Właściwe podkreślić

 

 

 

 

III. ANALIZA ANKIET


 

KLIENCI OPS – KOBIETY

LICZBA ANKIET - 59

 

W pytaniu pierwszym pytaliśmy ankietowanych czy kiedykolwiek doświadczyli n/w form przemocy przemocy

Najwięcej kobiet przyznało, że doznało przemocy psychicznej – 42,4 %, najmniej przemocy seksualnej - 10,2 %.

 

 

 

Liczba ankietowanych osób

%

Fizycznej

 

 

Tak

17

28,8%

Nie

42

71,2%

Psychicznej

 

 

Tak

25

42,4%

Nie

34

57,6%

Ekonomicznej

 

 

Tak

22

37,3%

Nie

37

62,7%

Seksualnej

 

 

Tak

6

10,2%

Nie

53

89,8%

Zaniedbywanie

 

 

Tak

19

32,,2%

Nie

40

67,8%

 

 

W pytaniu drugim pytaliśmy ankietowanych czy kiedykolwiek czuli się zagrożeni w/w formami przemocy. 44,1% badanych kobiet czuło się zagrożonych przemocą, natomiast 55,9% nie czuło takiego zagrożenia

 

 

Tak

26

44,1%

Nie

33

55,9%

 

 


KLIENCI OPS – MĘŻCZYŹNI

 

LICZBA ANKIET - 38

 

Wśród mężczyzn najwięcej – 15,8% odpowiedziało, że doznali przemocy ekonomicznej oraz zaniedbywania. Najmniej, bo 5,3% doznało przemocy fizycznej i tyle samo przemocy seksualnej.

 

 

 

Liczba ankietowanych osób

%

Fizycznej

 

 

Tak

2

5,3%

Nie

36

94,7%

Psychicznej

 

 

Tak

5

13,2%

Nie

33

86,8%

Ekonomicznej

 

 

Tak

6

15,8%

Nie

32

84,2%

Seksualnej

 

 

Tak

2

5,3%

Nie

36

94,7%

Zaniedbywanie

 

 

Tak

6

15,8%

Nie

32

84,2%

 

 

W pytaniu drugim pytaliśmy ankietowanych czy kiedykolwiek czuli się zagrożeni w/w formami przemocy. 7,9% badanych mężczyzn czuło się zagrożonych przemocą, natomiast 92,1% nie czuło takiego zagrożenia

 

Tak

3

7,9%

Nie

35

92,1%

 

 

 

 


MIESZKAŃCY MIASTA I GMINY

 

KOBIETY

LICZBA ANKIET 55 + 17 online = 72

 

Wśród mieszkańców gminy Pieńsk najwięcej, tj. 61,1% kobiet odpowiedziało, że doznało przemocy psychicznej. Natomiast najmniej tj. 36,1 % kobiet doznało przemocy w formie zaniedbania.

 

 

 

Liczba ankietowanych osób

%

Fizycznej

 

 

Tak

35

48,6 %

Nie

37

51,4 %

Psychicznej

 

 

Tak

44

61,1 %

Nie

28

38,9 %

Ekonomicznej

 

 

Tak

38

52,8 %

Nie

34

47,2 %

Seksualnej

 

 

Tak

28

38,9 %

Nie

44

61,1 %

Zaniedbywanie

 

 

Tak

26

36,1%

Nie

46

63,9 %

 

 

W pytaniu drugim pytaliśmy ankietowanych czy kiedykolwiek czuli się zagrożeni w/w formami przemocy. 59,7% badanych kobiet czuło się zagrożonych przemocą, natomiast 40,3% nie czuło takiego zagrożenia

 

 

 

Tak

43

59,7 %

Nie

29

40,3 %

 

 


MIESZKAŃCY MIASTA I GMINY

 

MĘŻCZYŹNI

LICZBA ANKIET - 41 + 7 online = 48

 

Wśród mężczyzn najwięcej odpowiedziało, że doznało przemocy psychicznej 20,8 %, najmniej doznało przemocy seksualnej – 4,2%

 

 

 

Liczba ankietowanych osób

%

Fizycznej

 

 

Tak

8

16,7%

Nie

40

83,3%

Psychicznej

 

 

Tak

10

20,8%

Nie

38

79,2%

Ekonomicznej

 

 

Tak

9

18,8%

Nie

39

81,2%

Seksualnej

 

 

Tak

2

4,2%

Nie

46

95,8%

Zaniedbywanie

 

 

Tak

9

18,8%

Nie

39

81,2%

 

 

 

W pytaniu drugim pytaliśmy ankietowanych czy kiedykolwiek czuli się zagrożeni w/w formami przemocy. 27,1% badanych mężczyzn czuło się zagrożonych przemocą, natomiast 72,9% nie czuło takiego zagrożenia

 

 

Tak

13

27,1%

Nie

35

72,9%

 

 

 

 

PODSUMOWANIE OGÓŁEM OSOBY DOROSŁE - 217 ANKIET

 

MĘŻCZYŹNI -86 BADANYCH
KOBIETY – 131 BADANYCH

 

 

 

MĘŻCZYŹNI

KOBIETY

 

Liczba ankietowanych osób

%

Liczba ankietowanych osób

%

Fizycznej

 

 

 

 

Tak

10

11,6%

52

39,7%

Nie

76

88,4%

79

60,3%

Psychicznej

 

 

 

 

Tak

15

17,4%

69

52,7%

Nie

71

82,6%

62

47,3%

Ekonomicznej

 

 

 

 

Tak

15

17,4%

60

45,8%

Nie

71

82,6%

71

54,2%

Seksualnej

 

 

 

 

Tak

4

4,6%

34

25,9%

Nie

82

95,4%

97

74,1%

Zaniedbywanie

 

 

 

 

Tak

15

17,4%

45

34,4%

Nie

71

82,6%

86

65,6%

 

 

 

W pytaniu drugim pytaliśmy ankietowanych czy kiedykolwiek czuli się zagrożeni w/w formami przemocy. 18,6% badanych mężczyzn i 52,7 % badanych kobiet czuło się zagrożonych przemocą, natomiast 81,4% mężczyzn i 47,3% kobiet nie czuło takiego zagrożenia.

 

 

MĘŻCZYŹNI

KOBIETY

Tak

16

18,6%

69

52,7%

Nie

70

81,4%

62

47,3%

razem

86

100%

131

100%

 

 

 

 

 

 

UCZNIOWIE SZKOŁY PODSTAWOWEJ im. JANA BRZECHWY

W DŁUŻYNIE DOLNEJ

 

DZIEWCZĘTA

LICZBA ANKIET - 22

 

Wśród dziewcząt w szkole podstawowej w Dłużynie Dolnej tylko jedna uczennica odpowiedziała, że doznała przemocy fizycznej co stanowi 4,5 %, jedna przemocy ekonomicznej i trzy przemocy psychicznej co stanowi 13,6 %.

 

 

 

 

Liczba ankietowanych osób

%

Fizycznej

 

 

Tak

1

4,5%

Nie

21

95,5%

Psychicznej

 

 

Tak

3

13,6%

Nie

19

86,4%

Ekonomicznej

 

 

Tak

1

4,5%

Nie

21

95,5%

Seksualnej

 

 

Tak

0

0%

Nie

22

100%

Zaniedbywanie

 

 

Tak

0

0%

Nie

22

100%

 

 

Żadna z ankietowanych uczennic nie czuła się zagrożona przemocą.

 

 

Tak

0

0%

Nie

22

100%

 

 

 

UCZNIOWIE SZKOŁY PODSTAWOWEJ im. JANA BRZECHWY

W DŁUŻYNIE DOLNEJ

 

CHŁOPCY

LICZBA ANKIET - 24

 

Wszyscy ankietowani chłopcy odpowiedzieli, że nie doznawali żadnej formy przemocy.

 

 

 

 

Liczba ankietowanych osób

%

Fizycznej

 

 

Tak

0

0%

Nie

24

100%

Psychicznej

 

 

Tak

0

0%

Nie

24

100%

Ekonomicznej

 

 

Tak

0

0%

Nie

24

100%

Seksualnej

 

 

Tak

0

0%

Nie

24

100%

Zaniedbywanie

 

 

Tak

0

0%

Nie

24

100%

 

 

Żaden z ankietowanych uczniów nie czuł się zagrożony przemocą.

 

 

 

Tak

0

0%

Nie

24

100%

 

 

 

 

 

UCZNIOWIE SZKOŁY PODSTAWOWEJ im. POLSKICH ŻOŁNIERZY WRZEŚNIA 1939

w PIEŃSKU

 

DZIEWCZĘTA

LICZBA ANKIET - 62

 

Wśród uczennic szkoły podstawowej najwięcej dziewcząt doznało przemocy psychicznej tj. 46,8 % i przemocy fizycznej 41,9 %, najmniej przemocy seksualnej 1,6%.

 

 

 

 

Liczba ankietowanych osób

%

Fizycznej

 

 

Tak

26

41,9%

Nie

36

58,1%

Psychicznej

 

 

Tak

29

46,8%

Nie

33

53,2%

Ekonomicznej

 

 

Tak

3

4,8%

Nie

59

95,2%

Seksualnej

 

 

Tak

1

1,6%

Nie

61

98,4%

Zaniedbywanie

 

 

Tak

2

3,2%

Nie

60

96,8%

 

 

Wśród dziewcząt 24,2 % czuło się zagrożonych przemocą

 

 

Tak

15

24,2%

Nie

47

75,8%

 

 

 

 

 


UCZNIOWIE SZKOŁY PODSTAWOWEJ IM. POLSKICH ŻOŁNIERZY WRZEŚNIA 1939 ROKU W PIEŃSKU


CHŁOPCY


LICZBA ANKIET -68

 

Najwięcej chłopców udzieliło odpowiedzi, że doznawali przemocy fizycznej tj. 57,4 % i przemocy psychicznej tj. 54,4 %, najmniej 7,4% przemocy seksualnej

 

 

 

 

Liczba ankietowanych osób

%

Fizycznej

 

 

Tak

39

57,4%

Nie

29

42,6%

Psychicznej

 

 

Tak

37

54,4%

Nie

31

45,6%

Ekonomicznej

 

 

Tak

7

10,3%

Nie

61

89,7%

Seksualnej

 

 

Tak

5

7,4%

Nie

63

92,6%

Zaniedbywanie

 

 

Tak

9

13,2%

Nie

59

86,8%

 

 

23,5 % chłopców czuło się zagrożonych przemocą.

 

 

Tak

16

23,5%

Nie

52

76,5%

 

 

 

 

 

UCZNIOWIE GIMNAZJUM IM. O. M. TOMASZKA

W PIEŃSKU

 

DZIEWCZĘTA

LICZBA ANKIET -61

 

Wśród uczniów gimnazjum 42,6 % dziewcząt odpowiedziało, że doznało przemocy psychicznej, najmniej 3,3% doznało zaniedbywania.

 

 

 

Liczba ankietowanych osób

%

Fizycznej

 

 

Tak

21

34,4%

Nie

40

65,6%

Psychicznej

 

 

Tak

26

42,6%

Nie

35

57,4%

Ekonomicznej

 

 

Tak

7

11,5%

Nie

54

88,5%

Seksualnej

 

 

Tak

6

9,8%

Nie

55

90,2%

Zaniedbywanie

 

 

Tak

2

3,3%

Nie

59

96,7%

 

 

13,1 % dziewcząt czuło się zagrożonych przemocą.

 

 

Tak

8

13,1%

Nie

53

86,9%

 

 

 

 

 

UCZNIOWIE GIMNAZJUM IM. O.M. TOMASZKA

W PIEŃSKU

 

CHŁOPCY

LICZBA ANKIET- 73

Wśród chłopców 16,4% doznało przemocy fizycznej i psychicznej, najmniej 0% przemocy seksualnej i ekonomicznej.

 

 

 

 

Liczba ankietowanych osób

%

Fizycznej

 

 

Tak

12

16,4%

Nie

61

83,6%

Psychicznej

 

 

Tak

12

16,4%

Nie

61

83,6%

Ekonomicznej

 

 

Tak

0

0%

Nie

73

100%

Seksualnej

 

 

Tak

0

0%

Nie

73

100%

Zaniedbywanie

 

 

Tak

2

2,7%

Nie

71

97,3%

 

 

6,8 % chłopców czuło się zagrożonych przemocą.

 

 

Tak

5

6,8%

Nie

68

93,2%

 

 

 

 

 

 

PODSUMOWANIE OGÓŁEM DZIECI - 310 ANKIET

 

 

CHŁOPCY - 165 BADANYCH

DZIEWCZYNY – 145 BADANYCH

 

 

 

CHŁOPCY

DZIEWCZYNY

 

Liczba ankietowanych osób

%

Liczba ankietowanych osób

%

Fizycznej

 

 

 

 

Tak

51

30,9%

48

33,1%

Nie

114

69,1%

97

66,9%

Psychicznej

 

 

 

 

Tak

49

29,7%

58

40,0%

Nie

116

70,3%

87

60,0%

Ekonomicznej

 

 

 

 

Tak

7

4,2%

11

7,6%

Nie

158

95,8%

134

92,4%

Seksualnej

 

 

 

 

Tak

5

3,0%

7

4,8%

Nie

160

97,0%

138

95,2%

Zaniedbywanie

 

 

 

 

Tak

11

6,7%

4

2,8%

Nie

154

93,3%

141

97,2%

 

 

W pytaniu drugim pytaliśmy ankietowanych czy kiedykolwiek czuli się zagrożeni w/w formami przemocy. 12,7% badanych chłopców i 15,7% badanych dziewcząt czuło się zagrożonych przemocą, natomiast 87,3% mężczyzn i 84,3% dziewcząt nie czuło takiego zagrożeni

 

 

 

CHŁOPCY

DZIEWCZYNY

Tak

21

12,7%

23

15,7%

Nie

144

87,3%

122

84,3%

razem

165

100%

145

100%

 

OGÓŁEM WSZYSTKIE OSOBY - 527 Z PODZIAŁEM NA PŁEĆ

 

PŁEĆ MĘSKA – 251 BADANYCH

PŁEĆ DAMSKA – 276 BADANYCH

 

 

 

PŁEĆ MĘSKA

PŁEĆ DAMSKA

 

Liczba ankietowanych osób

%

Liczba ankietowanych osób

%

Fizycznej

 

 

 

 

Tak

61

24,3%

100

36,2%

Nie

190

75,7%

176

63,8%

Psychicznej

 

 

 

 

Tak

64

25,5%

127

46,0%

Nie

187

74,5%

149

54,0%

Ekonomicznej

 

 

 

 

Tak

22

8,8%

71

25,7%

Nie

229

91,2%

205

74,3%

Seksualnej

 

 

 

 

Tak

9

3,6%

41

14,9%

Nie

242

96,4%

235

85,1%

Zaniedbywanie

 

 

 

 

Tak

26

10,4%

49

17,8%

Nie

225

89,6%

227

82,2%

 

 

 

W pytaniu drugim pytaliśmy ankietowanych czy kiedykolwiek czuli się zagrożeni w/w formami przemocy. 14,7% badanych osób płci męskiej czuło się zagrożonych przemocą, natomiast 85,3% nie . Wśród badanych osób płci damskiej 33,3% czuło się zagrożonych, a 66,7% nie.

 

 

 

 

PŁEĆ MĘSKA

PŁEĆ DAMSKA

Tak

37

14,7%

92

33,3%

Nie

214

85,3%

184

66,7%

razem

251

100%

276

100

 

 

IV. DANE PRZEDSTAWIAJĄCE ZJAWISKO PRZEMOCY W RODZINIE I PROBLEM ZWIĄZANY Z NADUŻYWANIEM ALKOHOLU

 

Tabela 1

 

Zjawisko przemocy w rodzinie wg danych wykazanych przez Zespół Interdyscyplinarny

 

L.p

Niebieskie Karty”

Rok 2013

Rok 2014

2015

1

Liczba sporządzonych NK, w tym przez:

 

  • policję

  • pracowników socjalnych

  • placówki oświatowe

  • służbę zdrowia

  • GKRPA

 

30

 

 

23

4

1

2

0

22

 

 

20

2

0

0

0

19

 

 

19

0

0

0

0

2

Liczba sporządzonych NK część C (z osobą w stosunku do której istniało podejrzenie, że jest dotknięta przemocą).

7

11

15

3

Liczba sporządzonych NK część D (z osobą w stosunku do której istniało podejrzenie, że jest sprawcą przemocy).

8

10

10

4

Liczba zakończonych procedur NK

23 (z czego 18 założonych w 2013 r. )

21 (z czego 13 założonych w 2014 r.)

20( z czego 13 założonych w 2015 r.)

5

Liczba utworzonych grup roboczych

-

19

17

6

Łączna liczba posiedzeń grup roboczych

-

60

73

 

 

Z przedstawionej tabeli wynika, że ilość zakładanych Niebieskich Kart spada. Jednakże na tej podstawie nie można założyć, że skala przemocy w rodzinach ma tendencję spadkową. Ze względu na złożoność oraz specyfikę problemu przemocy w rodzinie, oszacowanie skali i rozmiarów tego zjawiska jest bardzo trudne do zbadania.

Oficjalne statystyki nie obejmują niezgłaszanych przypadków przemocy.

Bardzo wyraźnie widać, że w większości przypadków Niebieską Kartę zakłada Policja, co prawdopodobnie wynika z faktu, że interwencje mają miejsce w godzinach popołudniowych i wieczornych.

 


 


 

Bardzo często problem nadużywania alkoholu powoduje występowanie zjawiska przemocy w rodzinie, stąd krótka analiza danych z GKRPA w Pieńsku


 

Tabela 2

Skala problemu alkoholowego wg. Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.

 

2013

2014

2015

Liczba osób z którymi GKRPA przeprowadziła rozmowy interwencyjno- motywujące w związku z nadużywaniem alkoholu.

 

52

 

40

 

51

Wnioski do Sądu o leczenie

 

16

 

 

11

 

 

38

Liczba założonych NK przez GKRPA

 

0

 

0

 

 

 

0

 

Liczba osób dotkniętych przemocą z którymi członkowie GKRPA przeprowadzali rozmowy.

  • osoby doznające przemocy

  • osoby stosujące przemoc

 

 

 

12

 

12

 

 

 

8

 

8

 

 

 

4

 

4

 

 

Z powyższych danych wynika, że w 2015 r. GKRPA wystosowała do sądu dwukrotnie więcej wniosków o leczenie niż w roku 2013.

W 2015 r. członkowie GKRPA przeprowadzili zarówno z osobami doznającymi przemocy jak też z osobami stosującymi przemoc znacznie mniej rozmów niż w 2013 i 2014 roku.

GKRPA w ciągu minionych trzech lat nie założyła żadnej NK.

Nie można stwierdzić, że skala problemu alkoholowego definitywnie wzrasta. O ile w stosunku do roku 2014 r., liczba osób z którymi GKRPA przeprowadziła rozmowy w 2015 roku wzrosła o 11 przypadków, to w stosunku do roku 2013 pozostała na tym samym poziomie.

 

 

 

 

 

 

Tabela 3

 

Zjawisko przemocy w rodzinie wg danych wykazanych przez Komisariat Policji w Pieńsku

 

 

 

2013

2014

2015

Ilość interwencji ogółem

 

36

 

33

 

26

Ilość postępowań wszczętych z art. 207 k.k

 

17

 

9

 

8

 

 

Według informacji pozyskanych z Komisariatu Policji w Pieńsku w 2015 roku w stosunku do dwóch poprzednich lat spadła ogólna liczba interwencji domowych. Zarówno w 2014 r. i 2015 r. wszczęto znacznie mniej postępowań z art 207. kk tj. przestępstwo znęcania się nad rodziną. Być może wynika to z większej świadomości społeczeństwa, że interwencja Policji może skutkować założeniem Niebieskiej Karty, a co za tym idzie wizytami pracownika socjalnego, wezwaniami, zainteresowaniem innych służb.

 

 

PUNKT POMOCY RODZINIE

 

Osoby doświadczające przemocy w rodzinie oraz osoby, wobec których istnieje podejrzenie, że stosują przemoc w rodzinie, jak też osoby z problemem uzależnień, wsparcie i poradę mogą uzyskać w Punkcie Pomocy Rodzinie, który działa w przy Urzędzie Miasta i Gminy Pieńsk.

Jeżeli istnieje taka potrzeba osoby znajdujące się w kryzysie mogą skorzystać ze specjalistycznej pomocy w Punkcie Interwencji Kryzysowej w Zgorzelcu.

Osoby z terenu miasta i gminy Pieńsk mają też możliwość uczestniczenia w grupie trekingowej „Przemocy STOP”, która prowadzona jest w Poradni Psychologiczno Pedagogicznej w Zgorzelcu przez Panią Marię Łyczkowską, specjalistę do spraw pomocy rodzinie.

Wsparcie w Punkcie Pomocy Rodzinie udzielane jest w bardzo szerokim zakresie i dotyczy takich obszarów jak: psychologiczny, terapeutyczny, prawny, pedagogiczny.

Trudno jest zgromadzić statystyki, z których wynikałoby ile osób korzystało z konkretnej, specjalistycznej pomocy. Wielokrotnie jest tak, że osoby zgłaszające się do punktu borykają się różnymi problemami i potrzebują zarówno wsparcia psychologicznego, terapeutycznego jak też porady prawnej. Trudno jest też określić, ile porad zostało udzielonych osobom doświadczającym przemocy, czy też sprawcom przemocy.

 

 

 

Często osoby zgłaszające się o pomoc w rozwiązaniu np. problemu alkoholowego u partnera, małżonka czy innego członka rodziny nie zdają sobie sprawy, że są osobami współuzależnionymi, a wręcz doznającymi przemocy od osób im najbliższych i też powinny być objęte specjalistyczną pomocą.

Różne rodzaje przemocy towarzyszą (w mniejszym lub większym stopniu) prawie zawsze w sytuacjach dot. zjawiska alkoholizmu, narkomanii, innych uzależnień, czy też niewydolności wychowawczej.

Osoby zgłaszające się do Punktu oprócz możliwości otrzymania wsparcia i porady oraz zdiagnozowania problemów zostają też ukierunkowane na współpracę z przedstawicielami innych służb pomocowych.

 

 

V. ZASOBY GMINY PIEŃSK W ZAKRESIE PRZECIWDZIAŁANIA PRZEMOCY W RODZINIE

 

  1. Zasoby instytucjonalne:

     

  • Miejsko Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Pieńsku

  • Zespół Interdyscyplinarny

  • Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych

  • Punkt Pomocy Rodzinie

  • Komisariat Policji w Pieńsku

  • Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej

  • Placówki oświatowe

  • Sołtysi

  • Organizacje pozarządowe i instytucje kościelne

 

2. Mocne strony:

 

  • dobrze przygotowana i stale doskonaląca umiejętności kadra instytucji działających na rzecz rodziny

  • znajomość problemu i dobrze działające służby zajmujące się profilaktyką i wsparciem rodziny zagrożonych patologiami

  • poparcie działań i współpraca z samorządem gminnym

 

3. Słabe strony:

  • brak zapewnienia osobom doświadczającym przemocy łatwo dostępnego i kompleksowego poradnictwa specjalistycznego

  • brak bazy lokalowej w celu zabezpieczenia – stosownie do potrzeb – osobom dotkniętym przemocą domową bezpiecznego schronienia.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

VI. CELE PROGRAMU

 

1. Cel główny

 

Przeciwdziałanie przemocy w rodzinie, zwiększenie dostępności i skuteczności profesjonalnej pomocy oraz ochrona ofiar przemocy w rodzinie.

 

2. Cele szczegółowe:

 

  1. Skuteczne i efektywne zwalczanie przemocy w rodzinie.

  2. Zapewnienie osobom doznającym przemocy bezpieczeństwa i skutecznej pomocy.

  3. Zapewnienie szkoleń dla służb zajmujących się problemem przemocy.

  4. Zmiana postawy mieszkańców wobec przemocy w rodzinie poprzez działania informacyjno – edukacyjne.

 

3. Zadania

 

a) W zakresie profilaktyki i edukacji społecznej:

 

  • prowadzenie ogólnych kampanii społecznych, które obalają mity i stereotypy na temat przemocy w rodzinie

  • prowadzenie poradnictwa, w szczególności poprzez działania edukacyjne służące wzmocnieniu opiekuńczych i wychowawczych, alternatywnych wobec stosowania przemocy, metod i kompetencji rodziców w rodzinach zagrożonych przemocą w rodzinie

  • rozpowszechnianie materiałów edukacyjnych (broszur, ulotek, plakatów itp.) dotyczących zjawiska przemocy w rodzinie wśród lokalnej społeczności

  • dostarczanie informacji o instytucjach udzielających pomocy i wsparcia ofiarom przemocy w rodzinie

 

b) W zakresie ochrony i pomocy osobom dotkniętym przemocą w rodzinie

 

  • nawiązanie i wzmacnianie współpracy pomiędzy instytucjami samorządowymi oraz organizacjami pozarządowymi w zakresie pomocy osobom dotkniętym przemocą w rodzinie

  • informowanie o możliwości uzyskania m.in. pomocy psychologicznej, prawnej, socjalnej, zawodowej, rodzinnej

  • kierowanie osób dotkniętych przemocą w rodzinie do miejsc zapewniających całodobową pomoc w ośrodkach wsparcia

  • organizowanie dla osób doświadczających przemocy w rodzinie poradnictwa medycznego, psychologicznego, prawnego, socjalnego

  • informowanie na temat dostępności do lokalnych systemów wsparcia dla osób dotkniętych przemocą w rodzinie

  • zapewnienie bezpieczeństwa krzywdzonym dzieciom w trybie art. 12a ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie.

  • prowadzenie dokumentacji działań podejmowanych wobec rodzin, w których dochodzi do przemocy oraz efektów tych działań.

 

c) W zakresie oddziaływań na osoby stosujące przemoc

 

  • rozpowszechnianie informacji o możliwości uczestniczenia (na terenie powiatu) w programach korekcyjno – edukacyjnych

  • stosowanie procedury „ Niebieska Karta”

  • współdziałanie i wymiana informacji pomiędzy służbami w zakresie monitoringu zachowań osób uprzednio skazanych za stosowanie przemocy w rodzinie, przekaz informacji pomiędzy instytucjami.

 

 

d) Podniesienie poziomu wiedzy i umiejętności osób realizujących zadania związane z przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie

 

  • systematyczne szkolenia przedstawicieli służb podejmujących działania na rzecz rodzin uwikłanych w przemocy

  • organizowanie spotkań mających na celu wymianę doświadczeń między pracownikami różnych instytucji wchodzących w skład lokalnego systemu przeciwdziałania przemocy w rodzinie

 

 

VII. EWALUACJA, MONITORING, FINANSOWANIE

 

 

Program będzie podlegał ewaluacji w oparciu o dane zebrane przez Zespół podczas monitoringu. Ewaluacja projektu powinna dostarczyć m.in. odpowiedzi, jaka jest trafność, skuteczność, użyteczność i efektywność programu. Powinna określić, czy cele projektu są odpowiednie w stosunku do ewoluujących potrzeb.

Do 31 marca każdego roku będzie sporządzane sprawozdanie, podsumowanie danych dot. zjawiska występowania przemocy w gminie.

Źródłem finansowania zadań programu będą środki finansowane z budżetu gminy, wykorzystywane będą środki pozabudżetowe pozyskiwane z innych źródeł.

Pogoda

Zegar

Kalendarium

Sierpień 2019
Pon Wt Śr Czw Pt Sb Nie
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 1

Imieniny